تيغ ببارد اگر بر سرشان شاكرند * برق بسوزد اگر خرمنشان خرّمند انجمنى كرده‌اند خيل سماواتيان * بى لب و كام و زبان هم نفس و همدمند « روشن » از اين در متاب رخ كه گدايان او * رنج تو را راحتند زخم تو را مرهمند اگر گفته شود كه ياد حق و ذكر دوست آن هم ياد به قلب و ذكر به دل اساس تمام واقعيت‌ها و ريشهء تمام كمالات و علت العلل حركت انسان در قوس صعود است ، چيزى به گزاف گفته نشده و سخنى خارج از حد حقيقت بيان نگرديده است . ياد حق ، نوريست كه در سايه آن نور ، انسان به اين معنى مىرسد كه در اين عالم آزاد نيست و عبث و بيهوده آفريده نشده و تنها براى مصرف كردن نعمت‌ها و لذت بردن و تمام كردن عمر و مردن به دنيا نيامده است . ياد حق نوريست كه مبدأ و منتها را به انسان مىشناساند و عظمت روح انسانى را به انسان نشان مىدهد و اهداف را روشن مىكند و آدمى را به بارگاه پر فيض نبوت و امامت و پس از آن به بساط پر بركت عبادت و اطاعت از مولاى عالم و آدم مىكشاند . اگر خود را وادار به ياد حق كنيد و از طريق دل ، غرق در درياى ذكر شويد ، حال ديگرى غير آنچه داريد به شما دست مىدهد و به راه و روشى غير آنچه داريد ، قرار خواهيد گرفت . شما براى ايجاد ياد اللّه در خانهء قلب و بهره گرفتن از اين ياد و از اين ذكر ، ذكرى كه به فرمودهء قرآن از همه عبادات حتى از نماز بزرگ‌تر است [ وَ لَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ ] « 1 » احتياج به مقدماتى داريد و در رأس آن مقدمات ، ترك گناهان صغيره و كبيره است . زيرا گناه ، تيرگى و آلودگى و ظلمت و سياهى است و چون اين پردهء ظلمت

--> ( 1 ) - عنكبوت ( 29 ) : 45 .